8 de septiembre
LA NATIVIDAD DE
LA VIRGEN MARÍA
Conmemoración
de san Adrián, mártir
II
clase, blanco. Gloria, Prefacio de la Virgen.
Esta
fiesta mariana tiene su origen en la dedicación de una iglesia en Jerusalén.
María ocupa un lugar privilegiado en la historia de la salvación, y su
nacimiento es motivo de gozo profundo. En esta basílica, que había de
convertirse en la iglesia de Santa Ana (siglo XII), san Juan Damasceno saludó a
la Virgen niña: "Dios te salve, Probática, santuario divino de la Madre de
Dios… ¡Dios te salve, María, dulcísima hija de Ana!". Aunque el Nuevo
Testamento no reporta datos directos sobre la vida de la Virgen María, una
tradición oriental veneró su nacimiento desde mediados del siglo V, ubicándolo
en el sitio de la actual Basílica de "Santa Ana", en Jerusalén. La
fiesta pasó a Roma en el siglo VII y fue apoyada por el Papa Sergio I.
INTROITO
SALVE,
sancta Parens, eníxa puérpera Regem: qui cælum terrámque regit in sǽcula
sæculórum. V/. Sal 44, 2. Eructávit
cor meum verbum bonum: dico ego ópera mea Regi. Glória Patri.
|
SALVE,
santa Madre, que engendraste al Rey que rige cielos y tierra por los siglos
de los siglos. V/. Me brota del corazón un
poema bello; al Rey consagro mis obras. V/. Gloria
al Padre.
|
ORÁCIÓN
FÁMULIS
Fámulis tuis, quǽsumus, Dómine, cæléstis grátiæ munus impertíre: ut, quibus
beátæ Vírginis partus éxstitit salútis exórdium; Nativitátis ejus votíva
solémnitas pacis tríbuat incrémentum. Per Dóminum.
|
TE
PEDIMOS, Señor, que des a tus siervos el don de la gracia celestial; a fin de
que los que hemos recibido las primicias de la salvación en el parto de la
Virgen Santa; merezcamos un aumento de paz en la solemnidad de su Natividad.
Por Nuestro Señor Jesucristo.
|
Oración de la conmemoración.
Præsta,
quǽsumus, omnípotens Deus: ut, qui beáti Hadriáni Mártyris tui natalíta
cólimus, intercessióne ejus, in tui nóminis amóre roborémur. Per Dóminum
nostrum.
|
OH
DIOS omnipotente, haz, te pedimos, que crezcamos en el amor de tu nombre, por
la intercesión de tu santo Mártir Adrián, cuyo nacimiento celebramos. Por
Nuestro Señor Jesucristo.
|
EPÍSTOLA Prov 8, 22-35
LÉCTIO LIBRI
SAPIÉNTIÆ.
Dóminus
possédit me in inítio viárum suárum, ántequam quidquam fáceret a princípio. Ab
ætérno ordináta sum, et ex antíquis, ántequam terra fíeret. Nondum erant
abyssi, et ego jam concépta eram: necdum fontes aquárum erúperant: necdum
montes gravi mole constíterant: ante colles ego parturiébar: adhuc terram non
fécerat, et flúmina, et cárdines orbis terræ. Quando præparábat cælos,
áderam: quando certa lege et gyro vallábat abyssos: quando áethera firmábat
sursum et librábat fontes aquárum: quando circúmdabat mari términum suum, et
legem ponébat aquis, ne transírent fines suos: quando appendébat fundaménta
terræ. Cum eo eram cuncta compónens: et delectábar per síngulos dies, ludens
coram eo omni témpore: ludens in orbe terrárum: et delíciæ meæ esse cum
fíliis hóminum. Nunc ergo, fílii, audíte me: Beáti, qui custódiunt vias meas.
Audíte disciplínam, et estóte sapiéntes, et nolíte abjícere eam. Beátus homo,
qui audit me, et qui vígilat ad fores meas quotídie, et obsérvat ad postes
óstii mei. Qui me invénerit, invéniet vitam, et háuriet salútem
a Dómino.
|
LECTURA DEL
LIBRO DE LA SABIDURÍA.
El
Señor me ha creado, primicias de sus caminos, que antes de todas sus obras.
Desde la eternidad fui constituida, desde el comienzo, antes de los orígenes
de la tierra. Aún no existían los océanos, y yo estaba ya concebida; aún no
había brotado las fuentes, no estaban asentados los montes, antes de los
collados, había yo nacido; aún no había hecho la tierra, ni los campos, ni la
materia del polvo de la tierra. Cuando él preparaba los cielos, allí estaba
yo; cuando trazó un círculo sobre la faz del abismo, cuando sujetó las nubes
en lo alto, y afianzó las fuentes del abismo, cuando fijó sus límites al mar
para que las aguas no traspasaran sus orillas; cuando trazó los cimientos de
la tierra, junto a él me hallaba yo artífice, y era cada día sus delicias
jugueteando en su globo terrestre y deleitándose en los hijos de los hombres.
Ahora, pues, hijos, oídme: Dichosos los que siguen mis caminos. Oíd mis
instrucciones, y sed cuerdos, y no las desechéis. Dichoso el hombre que me
oye y vela diariamente a mis puertas, guardando sus postigos. Quien me halla,
ha hallado la vida, y alcanza el favor del Señor.
|
GRADUAL
BENEDÍCTA
et venerábilis es, Virgo Maria: quæ sine tactu pudóris invénta es Mater
Salvatóris. V/. Virgo, Dei Génetrix, quem
totus non capit orbis, in tua se clausit víscera factus homo.
|
BENDITA
y venerable eres, Virgen María; que sin menoscabo de tu virginidad, eres
Madre del Salvador. V/. Virgen Madre de
Dios, el que no cabe en todo el orbe, se ha encerrado haciéndose hombre en tu
seno.
|
ALELUYA
ALLELÚJA,
allelúja. V/. Felix es, sacra Virgo María, et omni laude
digníssima: quia ex te ortus est sol justítiæ, Christus, Deus
noster. Allelúja.
|
ALELUYA,
aleluya. V/. Feliz y digan de toda
alabanza eres tú, Virgen Sagrada María, pues de ti nació el sol de justicia,
Cristo, Dios nuestro. Aleluya.
|
EVANGELIO Mt 1, 1-16
SEQUÉNTIA
SANCTI EVANGÉLII SECÚNDUM MATTHÁEUM.
Liber generatiónis Jesu Christi, fílii David, fílii
Abraham. Abraham génuit Isaac. Isaac autem génuit Jacob. Jacob autem génuit
Judam et fratres ejus. Judas autem génuit Phares, et Zaram de Thamar. Phares
autem génuit Esron. Esron autem génuit Aram. Aram autem génuit Amínadab.
Amínadab autem génuit Naásson. Naásson autem génuit Salmon. Salmon autem
génuit Booz de Rahab. Booz autem génuit Obed ex Ruth. Obed autem génuit
Jesse. Jesse autem génuit David regem. David autem rex génuit Salomónem ex
ea, quæ fuit Uríæ. Salomónem autem génuit Róboam. Róboam autem génuit Abiam.
Abias autem génuit Asa. Asa autem génuit Jósaphat. Jósaphat autem génuit
Joram. Joram autem génuit Ozíam. Ozías autem génuit Jóatham. Jóatham autem
génuit Achaz. Achaz autem génuit Ezechíam. Ezechías autem génuit Manássen.
Manásses autem génuit Amon. Amon autem génuit Josíam. Josías autem génuit
Jechoniam, et fratres ejus in transmigratióne Babylónis. Et post
transmigratiónem Babylónis: Jechonías génuit Saláthiel. Saláthiel autem
génuit Zoróbabel. Zoróbabel autem génuit Abiud. Abiud autem génuit Elíacim.
Elíacim autem génuit Azor. Azor autem génuit Sadoc. Sadoc autem génuit Achim.
Achim autem génuit Eliud. Eliud autem génuit Eleázar. Eleázar autem génuit
Mathan. Mathan autem génuit Jacob. Jacob autem génuit Joseph virum Maríæ, de
qua natus est Jesus, qui vocátur Christus.
|
LECTURA
DEL SANTO EVANGELIO SEGÚN SAN MATEO.
Libro
del origen de Jesucristo, hijo de David, hijo de Abrahán. Abrahán engendró a
Isaac, Isaac engendró a Jacob, Jacob engendró a Judá y a sus hermanos. Judá
engendró, de Tamar, a Fares y a Zará, Fares engendró a Esrón, Esrón engendró
a Arán, Arán engendró a Aminadab, Aminadab engendró a Naasón, Naasón engendró
a Salmón, Salmón engendró, de Rajab, a Booz; Booz engendró, de Rut, a Obed;
Obed engendró a Jesé, Jesé engendró a David, el rey. David, de la mujer de
Urías, engendró a Salomón, Salomón engendró a Roboán, Roboán engendró a
Abías, Abías engendró a Asaf, Asaf engendró a Josafat, Josafat engendró a Jorán,
Jorán engendró a Ozías, Ozías engendró a Joatán, Joatán engendró a Acaz, Acaz
engendró a Ezequías, Ezequías engendró
a Manasés, Manasés engendró a Amós, Amós engendró a Josías; Josías engendró a
Jeconías y a sus hermanos, cuando el destierro de Babilonia. Después del
destierro de Babilonia, Jeconías engendró a Salatiel, Salatiel engendró a
Zorobabel, Zorobabel engendró a Abiud, Abiud engendró a Eliaquín, Eliaquín
engendró a Azor, Azor engendró a Sadoc, Sadoc engendró a Aquín, Aquín
engendró a Eliud, Eliud engendró a Eleazar, Eleazar engendró a Matán, Matán
engendró a Jacob; y Jacob engendró a José, el esposo de María, de la cual
nació Jesús, llamado Cristo.
|
OFERTORIO
BEÁTA
es, Virgo María, quæ ómnium portásti Creatórem: genuísti, qui te fecit, et in
ætérnum pérmanes Virgo.
|
SANTA
eres tú, Virgen María, que llevaste en tu seno al Creador: engendraste a la
que te creó y permaneces Virgen para siempre.
|
SECRETA
UNIGÉNITI
tui, Dómine, nobis succúrrat humánitas: ut, qui natus de Vírgine, matris
integritátem non mínuit, sed sacrávit; in Nativitátis ejus solémnis, nostris
nos piáculis éxuens, oblatiónem nostram tibi fáciat accéptam Jesus Christus
Dóminus noster: Qui tecum.
|
SEÑOR,
que la humanidad de tu Unigénito nos socorra; y así como naciendo de la
Virgen Madre no mermó su Virgnidad; sino que la hizo más pura; de la misma
manera, purificándonos de nuestras culpas en la solemnidad de su Natividad,
te haga aceptable nuestra ofrenda, Jesucristo, Señor nuestro. Que contigo.
|
Secreta de la conmemoración.
MUNÉRIBUS
nostris, quǽsumus, Dómine, precibúsque suscéptis: et cæléstibus nos munda
mystériis, et cleménter exáudi. Per Dóminum.
|
RECIBIDOS
nuestros dones y súplicas, te pedimos, Señor, nos purifiques por los
misterios celestiales y nos escuches benignamente. Por Nuestro Señor
Jesucristo.
|
●Prefacio de la Virgen: “et in Nativitate”
COMUNIÓN
BEÁTA
víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
|
BENDITAS las
entrañas de la Virgen María, que llevaron al Hijo del Eterno Padre.
|
POSTCOMUNIÓN
SÚMPSIMUS,
Dómine, celebritátis ánnuæ votiva sacraménta: præsta, quǽsumus; ut et
temporális vitæ nobis remédia prǽbeant et ætérnæ. Per Dóminum.
|
HABIENDO
recibido, los sacramentos en la celebración de esta solemnidad anual; haz,
Señor, que sean remedio para vida
presente y futura. Por Nuestro Señor Jesucristo.
|
Poscomunión de la Conmemoración
DA,
quǽsumus, Dómine Deus noster: ut, sicut tuórum commemoratióne Sanctórum,
temporáli gratulámur offício; ita perpétuo lætémur aspéctu. Per eúndem
Dóminum.
|
HACED,
oh Señor, Dios nuestros, que así como nos alegramos en la tierra celebrando
la conmemoración de tu tus santos, así también con su visión nos gocemos en el
cielo. Por Nuestro Señor Jesucristo.
|
Transcripto por
Dña. Ana María Galvez
