DOMINGO EN LA INFRAOCTAVA DE NAVIDAD
II clase, blanco
Gloria, Credo, prefacio de Navidad y comunicantes propio.
Fijo por siempre, se yergue el trono de gloria de nuestro REY el Señor
entre los dos tronos de su humildad: el pesebre de su nacimiento y la cruz de
su muerte.
La liturgia
de este día no es más que un eco de la hermosa fiesta de Navidad. El Introito
nos recuerda que el divino niño vino al mundo cuando todo él estaba en paz.
Atendamos que vino a nosotros desde el trono real de la gloria para librarnos
del pecado, para romper las cadenas con las que nos tenía cautivo el demonio, y
para qué consiguiéramos la adopción de hijos de Dios. Esta divina adopción nos
la enseña el Apóstol en la Epístola. “Porque sois hijos, dice San Pablo, por
eso envió Dios a vuestros corazones el espíritu de su hijo.” Desde ahora, pues,
podemos llamar, con toda verdad, a Dios, nuestro Padre. Somos hijos de Dios.
Jesucristo es nuestro hermano. Jesús, el más hermoso de los hijos de los
hombres, aquel que constituye las delicias de los cielos, quiere formar parte
de nuestra familia. ¿Era posible ennoblecer más el linaje humano?
A este
Jesús, verdadero Dios y Hombre, nos lo propone el Evangelio como divino modelo.
Ha venido al mundo para redimirnos, para salvarnos, y también para darnos
ejemplo. Como EL debemos crecer en sabiduría y gracia. En esto consiste nuestro
verdadero progreso.
Para su
realización, pide la Iglesia que Dios dirija todas nuestras acciones, toda
nuestra vida.
TEXTOS DE LA SANTA MISA
Introito. Sab. 18.14-15; 92.1.- Cuando un profundo
silencio envolvía todos los seres, y la noche alcanzaba en su curso la mitad de
su camino, tu omnipotente palabra, Señor, vino del cielo, desde el real trono. Salmo- Reina el Señor, vestido de majestad; vistióse
el Señor de fortaleza, y se ciñó de poder. V/. Gloria
al Padre, y al Hijo.
Colecta.- Omnipotente y
sempiterno Dios, dirige nuestras acciones según tu beneplácito, para que, en el
nombre de tu amado Hijo, merezcamos abundar en buenas obras. El cual vive y
reina.
Epístola.
Gál.4.1-7.- La venida de Cristo ha cambiado totalmente la
condición de los hombres frente a Dios; hijos ya suyos, se dirigen a él como
tales, seguros de que los atenderá y recibirá. San Pablo, que habla a los
judíos convertidos, compara su primera situación a los herederos menores de
edad, los cuales se hallan bajo tutela. Con los tiempos mesiánicos ha alcanzado
el pueblo su mayoría de edad y entra en posesión de la herencia que le estaba
prometida. Hermanos:
Mientras el heredero es niño, en nada difiere del siervo, aunque sea señor de todo,
pues está bajo la potestad de tutores y curadores hasta el tiempo determinado
por su padre. Así también, nosotros, cuando éramos niños, estábamos sometidos a
los elementos del mundo. Mas, al venir la plenitud de los tiempos, envió Dios a
su Hijo, nacido de mujer y sujeto a la Ley, para liberar a los sometidos a la
Ley y hacernos hijos adoptivos. Y, por cuanto sois hijos, ha enviado Dios a
vuestros corazones el Espíritu de su Hijo, que clama: ¡Abba!, esto es: jPadre!
y así, ya no es siervo, sino hijo. Y, siendo hijo, es también heredero de Dios.
Gradual. Salm. 44..3.2.- Eres el más hermoso
de los hijos de los hombres; la gracia está derramada en tus labios. V/.
Bullendo está en mi corazón un bello canto, que al rey voy a cantar. Sea mi
lengua como el cálamo de veloz escriba.
Aleluya. Salm. 92.1.- Aleluya, aleluya. V.. Reina el Señor, vestido de
majestad; vistió se el Señor de fortaleza y se ciñó de poder. Aleluya.
Evangelio. Luc.2.33-40.- Dos ancianos. Simeón y Ana la profetisa,
iluminados por el Espíritu Santo, reconocen a Jesús como Mesías y anuncian la
gran discriminación que se ha de hacer entre los hombres. La actitud que frente
a él se tome revelará el fondo de los corazones y fijará la suerte eterna de
cada uno. En aquel tiempo: José y María, madre de Jesús, estaban
maravillados de lo que se decía de él. Y los bendijo Simeón y dijo a María, su
madre: Sábete que éste está puesto para ruina y para resurrección de muchos en
Israel, y será signo de contradicción, y una espada traspasará tu alma, para que
queden patentes los pensamientos de muchos corazones. Había allí una
profetisa, llamada Ana, hija de Fanuel, de la tribu de Aser; ésta era ya muy
anciana, y había vivido siete años con su marido desde su virginidad. Y esta
viuda, que tenía ochenta y cuatro años, no se apartaba del templo, sirviendo en
él día y noche con ayunos y oraciones. Ésta, pues, como viniese a la misma
hora, alababa al Señor y hablaba del Niño a cuantos esperaban la redención de
Israel. Y cumplidas todas las cosas conforme a la Ley del Señor, volviéronse a
Galilea, a su ciudad de Nazaret. Y el Niño crecía y se robustecía, lleno de
sabiduría, y la gracia de Dios estaba en él. CREDO.
Ofertorio. Salm.92.1-2.- Dios asentó el mundo y no vacilará. Tu
silla, ioh Dios!, está preparada desde, la eternidad; desde todos los siglos
existes tú.
Secreta.- Te rogamos, ¡oh Dios omnipotente!, nos
concedas que el don ofrecido a la vista de tu majestad nos alcance la gracia de
una piadosa devoción y nos dé la posesión de una dichosa eternidad. Por nuestro
Señor.
Prefacio de Navidad.- En verdad es digno y
justo, equitativo y saludable darte gracias en todo tiempo y lugar, Señor,
santo Padre, omnipotente y eterno Dios, pues por el misterio del Verbo ha
brillado a los ojos de nuestra alma un nuevo resplandor de tu gloria, para que,
conociendo a Dios bajo una forma visible, seamos atraídos por él al amor de las
cosas invisibles. Y por eso, con los Ángeles y los Arcángeles, con los Tronos y
las Dominaciones, y con toda la milicia del ejército celestial cantamos el
himno de tu gloria, diciendo sin cesar.
Comunión. Mat.2.20.- Toma el Niño y su madre y vete a tierra de Israel, porque
han muerto los que buscaban la muerte del Niño.
Poscomunión. - Oh Señor!, haz que,
por la virtud de este misterio, nos purifiquemos de nuestros vicios, y se
cumplan nuestros justos deseos. Por nuestro Señor.
FOLLETO BILINGÜE PDF
PARTITURAS Y GRABACIONES DE LOS PROPIOS
COMENTARIO CARD. SCHUSTER SERMÓN DE SAN ANTONIO DE PADUA
COMENTARIO AL EVANGELIO Homilía de maitines FUE DIGNA DE ANUNCIAR AL REDENTOR
PARTITURAS DE LAS ORACIONES Y DE LAS LECTURAS
AUDIO DE LAS LECTURAS
COMENTARIO CARD. SCHUSTER SERMÓN DE SAN ANTONIO DE PADUA
COMENTARIO AL EVANGELIO Homilía de maitines FUE DIGNA DE ANUNCIAR AL REDENTOR
PARTITURAS DE LAS ORACIONES Y DE LAS LECTURAS
Dominica infra Octavam NativitatisII Classis
Introitus: Sap. xviii: 14-15
Dum médium siléntium tenérent ómnia, et nos in suo cursu médium iter habéret, omnípotens sermo tuus, Dómine, de cælis a regálibus sédibus venit. [Ps. xcii, 1]. Dóminus regnávit, decórem indútus est: indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se. Glória Patri. Dum médium.
Dicitur "Glória in excélsis,"
etiam si hæc Missa resumatur post diem 1 Januarii
etiam si hæc Missa resumatur post diem 1 Januarii
Oratio:
Omnípotens, sempitérne Deus, dirige actus nostros in beneplacito tuo: ut in nómine dilécti Fílii tui mereámur bonis opéribus abundáre: Qui tecum.
1 ad Galatas iv: 1-7
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Galatas.
Fratres: Quanto témpore heres párvulus est, nihil differt a servo, cum sit dóminus ómnium: sed sub tutóribus est et actóribus usque ad præfinítum tempus a patre: ita et nos cum essémus párvuli, sub eleméntis mundi erámus serviéntes. At ubi venit plenitúdo témporis, misit Deus Fílium suum, factum ex mulíere, factum sub lege, ut eos, qui sub lege erant, redímeret, ut adoptiónem filiórum reciperémus. Quóniam autem estis fílii, misit Deus Spíritum Fílii sui in corda vestra clamántem: Abba, Pater. Itaque jam non es servus, sed fílius quod: si fílius, et heres per Deum.
Fratres: Quanto témpore heres párvulus est, nihil differt a servo, cum sit dóminus ómnium: sed sub tutóribus est et actóribus usque ad præfinítum tempus a patre: ita et nos cum essémus párvuli, sub eleméntis mundi erámus serviéntes. At ubi venit plenitúdo témporis, misit Deus Fílium suum, factum ex mulíere, factum sub lege, ut eos, qui sub lege erant, redímeret, ut adoptiónem filiórum reciperémus. Quóniam autem estis fílii, misit Deus Spíritum Fílii sui in corda vestra clamántem: Abba, Pater. Itaque jam non es servus, sed fílius quod: si fílius, et heres per Deum.
Graduale Ps. xliv: 3 et 2
Speciósus forma præ fíliis hóminum: diffúsa est grátia in lábiis tuis. V. .Eructávit cor meum verbum bonum, dico ego ópera mea Regi: lingua mea cálamus scribæ, velóciter scribéntis.
Allelúja, allelúja. [Ps. xcii] Dóminus regnávit, decórem índuit: índuit Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se virtúte. Allelúja.
Allelúja, allelúja. [Ps. xcii] Dóminus regnávit, decórem índuit: índuit Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se virtúte. Allelúja.
Luc.ii: 33-40
+ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam.
In illo témpore: Erat Joseph et María mater Jesu, mirántes super his quæ dicebántur de illo. Et benedíxit illis Símeon, et dixit ad Maríam matrem eius: "Ecce pósitus est hic in ruínam et in resurrectiónem multorum in Israël: et in signum cui contradicétur: et tuam ipsíus ánimam pertransíbit gládius, ut reveléntur ex multis córdibus cogitatiónes." Et erat Anna prophetíssa, fília Phánuel, de tribu Aser: hæc procésserat in diébus multis, et víxerat cum viro suo annis septem a virginitáte sua. Et hæc vídua usque ad annos octogínta quáttuor: quæ non discedébat de templo jejúniis et obsecratiónibus sérviens nocte ac die. Et hæc, ipsa hora supervéniens confitebátur Dómino, et loquebátur de illo ómnibus, qui expectábant redemptiónem Israël. Et ut perfecérunt ómnia secúndum legem Dómini, revérsi sunt in Galilǽam in civitátem suam Názareth. Puer autem crescébat, et confortabátur, plenus sapiéntia et grátia Dei erat in illo.
In illo témpore: Erat Joseph et María mater Jesu, mirántes super his quæ dicebántur de illo. Et benedíxit illis Símeon, et dixit ad Maríam matrem eius: "Ecce pósitus est hic in ruínam et in resurrectiónem multorum in Israël: et in signum cui contradicétur: et tuam ipsíus ánimam pertransíbit gládius, ut reveléntur ex multis córdibus cogitatiónes." Et erat Anna prophetíssa, fília Phánuel, de tribu Aser: hæc procésserat in diébus multis, et víxerat cum viro suo annis septem a virginitáte sua. Et hæc vídua usque ad annos octogínta quáttuor: quæ non discedébat de templo jejúniis et obsecratiónibus sérviens nocte ac die. Et hæc, ipsa hora supervéniens confitebátur Dómino, et loquebátur de illo ómnibus, qui expectábant redemptiónem Israël. Et ut perfecérunt ómnia secúndum legem Dómini, revérsi sunt in Galilǽam in civitátem suam Názareth. Puer autem crescébat, et confortabátur, plenus sapiéntia et grátia Dei erat in illo.
Credo.
Offertorium: Ps. xcii: 1-2.
Deus firmávit orbem terræ, qui non commovébitur: paráta sedes tua, Deus, ex tunc, sǽculo tu es.
Secreta:
Concede quǽsumus, omnípotens Deus: ut óculis tuæ majestátis munus oblátum, et grátiam nobis piæ devotiónis obtíneat, et efféctum beátæ perennitátis acquírat. Per Dóminum.
Communio: Matth ii: 20
Tolle púerum, et matrem ejus, et vade in terram Israël: defúncti sunt enim, qui quærébant ánimam púeri.
Postcommunio:
Per hujus, Dómine, operatiónem mystérii, et vítia nostra purgéntur. et justa desidéria compleántur. Per Dominum.




